ความเดิมตอนที่แล้ว
ฉันเห็นนิมิตความหายนะ
เราจะสร้างมรดกให้เมืองนี้
ฉันว่านายอาจแข็งแกร่งสุด ๆ ได้
เขาก็เห็นเหมือนกัน
เจเรมายห์หนีไปได้ เขาได้ตัวบรูซ
ฉันวางระเบิดไว้ทั่วเมือง
ฉันรู้ว่าต้องเห็นกับตาถึงจะเชื่อ และฉันอยากให้นายเชื่อฉันจริง ๆ ดังนั้น...
ตอนนี้ทางการประกาศให้เมืองเป็นพื้นที่ห้ามเข้า จนกว่าจะประเมินสถานการณ์ได้
ในอีกสองชั่วโมง เมืองนี้จะกลายเป็นสนามรบ
ผมไม่ไปไหนทั้งนั้น
อีกไม่นานก็อทแธมต้องเอาตัวรอดเอง
ที่ที่ป่าเถื่อนที่สุด
ผมควรทำยังไงกับคุณดี
เธอพรากคนที่ฉันรักไป
ฉันเลยพรากคนที่เธอรักไปเหมือนกัน
เมืองที่เต็มไปด้วยเลือด...
จะให้กำเนิดอัศวินรัตติกาล ที่เมืองของนายต้องการ
ก็อทแธมล่มสลาย เรารุ่งเรือง
"ดินแดนต้องห้าม...
วันที่ 391"
"ตำรวจเมืองก็อทแธม"
เตรียมพร้อมยิง
เพื่อก็อทแธม
"วันที่ 87"
พวกคุณเพิกเฉยต่อการอพยพ
ไม่นะ เห็นชัดเลยว่าคุณไม่เข้าใจ
เข้าใจอะไร คุณกอร์ดอน ผมเกรงว่าคุณจะ...
ผมจะพูดครั้งสุดท้าย
หลังจากสะพานระเบิด และทางการประกาศให้ก็อทแธมเป็นพื้นที่ห้ามเข้า
เมืองนี้ก็มีไว้ให้ช่วงชิง
กลายเป็นที่ของพวกทำผิดกฎหมาย และเหล่าฆาตกร
ตอนนี้คนที่มีอำนาจมากพอก็เข้ามาคุมพื้นที่
เจ้าเพนกวินอยู่ที่ศาลาว่าการเมือง ให้ตายเถอะ
เตรียมพร้อมคลังแสงและรวบรวมอาวุธ
เปลี่ยนโรงงานให้เป็นที่ผลิตกระสุน
มันทำให้ไม่มีใครโจมตีเขาได้
บาร์บาร่ากับร้านไซเรนส์ ดูแลบริเวณรอบ ๆ คลับของพวกเขา
เป็นที่เดียวในก็อทแธม ที่ไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องอาหารหรือเหล้า
บาร์บาร่าแลกเปลี่ยนข้อมูลเป็นส่วนใหญ่
ออกไปก่อนเที่ยงคืน
เป็นที่สำหรับผู้หญิงเท่านั้น ผู้ชายอยู่ได้แค่ภายในเวลาที่กำหนด
เลยเที่ยงคืนมาสองนาทีแล้วนะ ที่รัก
รายงานว่า...
เธอบังคับใช้กฎอย่างเข้มงวด
ฝั่งตะวันตกคือโจนาธาน เครน สแกร์โครว์
วิคเตอร์ ฟรีซอยู่ทางเหนือ สู้อยู่กับไฟเออร์ฟลาย
และจนถึงตอนนี้ ยังไม่มีใครพบเห็นเจเรมายห์ เวลาสกา
แล้วก็พวกเรา
ตำรวจเมืองก็อทแธมคุมสิบช่วงตึกรอบโรงพัก
ที่ที่เรามอบอาหาร และปกป้องพลเรือนจำนวน 150 คน
จำนวนอาจเพิ่มมากขึ้น เพราะไม่รู้ว่ามีคนที่ติดอยู่ในเมืองอีกเท่าไหร่
นี่คือกลุ่มคนที่ไม่ออกไปไม่ได้เมื่อเมืองถูกทอดทิ้ง
ยากจน เจ็บป่วย ทั้งครอบครัว
ทางการมีหน้าที่ต้องทำ
คุณมีหน้าที่ต้องช่วยเหลือพวกเขา
- คุณกอร์ดอน - ผู้กองกอร์ดอน
เราคุยเรื่องนี้กันหลายครั้ง
ห้ามไม่ให้ใครเข้าหรือออกจากก็อทแธม
ผู้คนที่เรากำลังปกป้องไม่ใช่อาชญากร
และคนที่ยังอยู่หลังจากคำสั่งอพยพ ทางการจะไม่มีส่วนรับผิดชอบอีกต่อไป
ศัตรูล้อมพวกเราไว้ อาหารและอาวุธกำลังจะหมด
มีพวกเด็ก ๆ อยู่ที่นี่ด้วย คุณต้องมาอพยพพวกเขา
เรากำลังแต่งตั้งคณะกรรมการ เพื่อจัดการกับสถานการณ์ในก็อทแธม
คณะกรรมการเหรอ
อย่างน้อยก็ส่งอาหารให้เรา
เราเข้าใจสถานการณ์
คุณไม่เข้าใจ ถ้าเข้าใจคุณต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว
บอกมาเลยว่าเราต้องช่วยตัวเอง
อัมพาตด้านข้าง
เราต้องผ่าตัด ก่อนที่กระดูกสันหลังของเธอจะยุบตัว
ที่จริงเราควรอพยพเธอออกไป
เราพยายามเอาตัวเธอออกไป แต่สถานการณ์เลวร้ายกว่าเดิม
พวกเขาทำลายสะพาน
คุณผ่าตัดที่นี่ได้มั้ย
ผมว่าเราคงไม่มีทางเลือก
เซลีน่า
- หมอต้องการผ่าตัด - ได้
เอาไงก็เอา
ฉันจะอยู่ด้วยตลอดเลย
- พอได้แล้ว - พวกตำรวจอ้วนเอา ๆ
- ขณะที่พวกเรากำลังจะอดตาย - เขาพูดถูก
ขณะที่พวกเราจะอดตาย
- นายหิวเหรอ ใช่มั้ย - ฮาร์วีย์
- ฉันต้องการอาหาร - ฉันมีอะไรให้นายเคี้ยว
ฮาร์วีย์ ขอล่ะ ได้โปรด
ทุกคนเลย
ทุกคนได้ส่วนแบ่งเท่ากัน ตำรวจและพลเรือนก็เหมือนกัน
ถ้าเราแจกจ่ายมากขึ้น อาหารจะหมดในไม่ช้า
โกหก เขาโกหก
- พวกตำรวจได้มากกว่า - นาย...
พอได้แล้ว
ถ้าพวกคุณไม่ชอบกฎของที่นี่ ก็ออกไปซะ
- ผมแค่บอกว่า... - พูดตอนเดินออกไปเถอะ ไอ้เฮงซวย
- ให้ตายเถอะ คุณดูอยู่ดีกินดีจะตาย - ไม่เอาน่า
- ไปกันเถอะ - คนโกหก
ไปเถอะ พอกันที
ไปจากที่นี่กัน ไปเถอะ
เราเป็นยังไงบ้าง
เหลืออาหารพอแค่สำหรับหนึ่งเดือน
เว้นแต่ผู้อพยพจะมาเพิ่มเรื่อย ๆ
พวกเฮงซวยนั่นบอกว่ายังไงบ้าง
เหมือนเดิม ไม่ส่งความช่วยเหลือใด ๆ
ไม่ยอมให้ใครออกไป ฉันต้องพยายาม
สาบานได้เลย ฉันจะไม่จ่ายภาษีอีกเด็ดขาด
แล้วถ้ามีคนถามล่ะ
ไม่ช้าก็เร็ว ทางการจะต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
สร้างสะพานขึ้นมาใหม่ ยึดเมืองกลับคืนมา เราแค่ต้องอดทนรอ
และความจริงคือเราต้องช่วยตัวเอง
ความจริงคือเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
และงานของเราคือเอาตัวเอง...
และทุกคนให้มีชีวิตรอด
เราเหลือกระสุนชุดสุดท้ายแล้ว
ถ้าเพนกวินหรือใครสักคนมาโจมตีจะทำยังไง
พวกเราอยู่เป็นเป้านิ่งในนี้
โอเค ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
เอาอีกแล้ว
คราวนี้ฉันขึ้นไปบนดาดฟ้า
เหมือนเดิม...
ไม่รู้ว่าขึ้นไปบนนั้นได้ยังไง หรือเกิดอะไรขึ้นระหว่างก่อนหน้านั้น
แสดงตัวออกมา
ฉันรู้ว่านายอยู่ในนั้น เอ๊ด
แสดงตัวออกมา
เจ้าโง่เอ๊ดยังไม่หายไป
ไอ้ขี้ขลาด
ฉันรู้ว่าตอนหลับ เขาเป็นคนควบคุมตัวฉัน
ทำไม
เขาจะทำอะไร
คุณให้คนอื่นมาเปิดสปอตไลท์ก็ได้นะ
ฉันชอบทำน่ะ
มันทำให้คนระลึกเสมอว่า ในความมืดมิดก็ยังมีแสงสว่าง
และมันช่วยย้ำเตือนฉัน...
ว่าอาหารของเราเหลือน้อยเต็มที
ทางการไม่ยอมอพยพคน ไม่ส่งความช่วยเหลือ
ไม่มีเหตุผลเลย
ฉันคิดว่าจากที่พวกเขาพูด มันง่ายที่จะไม่สนใจผู้ที่กำลังทนทุกข์
ให้ลูเชียสเข้าไป ในแล็บของเวย์น เอ็นเตอร์ไพรส์
เผื่อเขาจะหาอะไรได้
เขาทำกล้องตรวจการณ์ตอนกลางคืน ให้คนของคุณอยู่ มันไม่มาก
ทุกอย่างช่วยได้หมด
บรูซ เราอยู่เพราะผู้คนที่นี่ยังต้องการคนปกป้อง
มันไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
ผมต้องไปแล้ว
หมอกังวลว่าอาการของเซลีน่าจะแย่ลง
พวกเขาต้องผ่าตัด
บอกด้วยนะว่าเป็นยังไงบ้าง
นายเสียใจรึเปล่าที่ยังอยู่ที่นี่
ไม่เลย
คุณล่ะ
ไม่เลยสักนิด
คุณค็อบเบิลพอทเสนอ กระสุนปืน 9 มม. ทำขึ้นใหม่ 1,000 นัด
แลกกับเนื้อสเต๊กเกรดเอ 1,000 ปอนด์
งั้นที่เราได้ยินมาก็เป็นเรื่องจริง
ค็อบเบิลพอทกำลังอดอยากอยู่ในแดนเพนกวิน
ไม่ใช่เลย
คุณค็อบเบิลพอทแค่อยากจะกินเนื้อบ้าง
ให้ตายเถอะ เจ้านายอยากกินริบอาย ขณะที่ลูกน้องอดอยาก
- เลวจริง ๆ - ขอถามอะไรหน่อย
ทำไมเจ้านายคุณไม่ออกจากป้อมปราการ ตั้งแต่สะพานระเบิด
เขากลัวว่าฉันจะแทงคอหอยรึไง
แท็บบี้ยังไม่หายโกรธ ที่เพนกวินฆ่าบุตช์ต่อหน้าต่อตาเธอ
งั้นคงต้องเป็นกระสุน 2,000 นัดแล้วล่ะ
บาร์บาร่า เราจะไม่ให้อะไรกับไอ้เลวนั่นทั้งนั้น
ใช่แล้ว เรากำลังแลกเปลี่ยนเพื่อสิ่งที่ต้องการ
ไม่
เธอจ๋า
ไม่มีใครขอให้เธอลืมสิ่งที่เกิดขึ้น
แต่เราจะปกป้องพวกผู้หญิงที่ต้องการ คนคุ้มกะลาหัวที่แห่มาที่นี่ทุกวันได้ยังไง
เราต้องการมัน
จุดจบของเพนกวินต้องมาถึงแน่
ฉันสัญญา
เขาจะต้องเสียใจที่มอบสิ่งนี้ให้ฉัน
เป็น 3,000 นัดดีกว่า
มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น
นั่นไง เห็นมั้ย เงาเคลื่อนไหว
มันก็แค่เงาน่า
ไม่นะ มีบางอย่างอยู่ตรงนั้น
นั่นไง เห็นมั้ย
นายไม่เป็นไรนะ
เป็นอะไรมั้ย
อยากให้ฉันหยุดมั้ย
อยาก
เปิดประตูสิ
ไม่ ๆ อย่าเปิดประตู
แยกย้ายกันไป เอาสิ่งที่พวกเราต้องการ
ฆ่าทุกคนที่ขวางทาง
แสดงให้พวกโง่นั่นเห็นว่า ความหวาดกลัวมันเป็นยังไง
พื้นที่พวกนี้คือจุดอ่อน
เสริมกำลังเขตพื้นที่ติดกับของเพนกวิน
เตรียมตัวให้พร้อม
เกิดอะไรขึ้น
ตามลูเชียให้ไปพบผมตรงเครื่องปั่นไฟ
ไฟดับทุกที่เลย
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ นายน้อยบรูซ ที่คลินิกมีเครื่องปั่นไฟสำรอง
ทุกอย่างราบรื่นเรียบร้อยดี
ไม่
มีบางอย่างผิดปกติ
มีผู้ชายที่ห้องใต้ดิน
พวกเขาจะขโมยยาไปหมด
อัลเฟรด อยู่กับเซลีน่าไว้
ครับ แต่คุณลงไปข้างล่างนั่นไม่ได้ มันมืดสนิท ต้องมีไฟฉายหรืออะไรสักอย่าง
ลูเชียสให้ของเด็ดผมมา
ระวังตัวด้วย
ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ผู้กอง
ฉันมีกระสุนไม่กี่นัด
ยิงใส่หมอนี่สักนัดดีมั้ย คุ้มกันหรือเปล่า
ไม่คุ้ม
ตอนนี้คำถามคือนายมาที่นี่ทำไม
ไม่ใช่มาขโมยเครื่องปั่นไฟแน่
ผมจะอยากได้แสงสว่างไปทำไม
ความกลัวอยู่ในความมืด
แล้วอะไร มาขโมยอาหารของเราเหรอ
นั่นแหละ
แต่ในเมื่อมาแล้ว ผมจะฆ่าคุณด้วยแล้วกัน
ไม่ได้เจอกันนานตั้งแต่ที่คุณโดนพิษของผม ผู้กอง
ตอนนี้คุณกลัวอะไร
ไม่ใช่นายก็แล้วกัน
- นี่ - ตำรวจ
นี่
พวกมันได้อาหารไปแล้ว
ไฟกลับมาแล้ว
ไป ๆ
ได้ยินรึเปล่า
ฮัลโหล
สก็อตต์
ไง พวก
สก็อตต์
ฟังนะ นี่มันไม่...
ไม่ตลกเลย
ไป ๆ
กลับไป
ทางการทอดทิ้งพวกเขา
จากนั้นก็มีพวกบ้าแต่งตัวเหมือนสแกร์โครว์ มาขโมยอาหารของพวกเขาไป
เป็นฉันก็โมโห
เราถึงไหนกันแล้ว
เราเหลืออาหารแค่พอหนึ่งสัปดาห์
- ลดอีกครึ่งนึง - ลดไปแล้ว
- ลดอีก - ผู้คนอาจไม่พอใจ
ฉันพอใจมาสิบปีแล้ว อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ตาย
ก็ได้ งั้นก็เหลืออาหารสำหรับสองสัปดาห์ แล้วไงต่อ
จิม ทางที่ดีที่สุดคือต้องข้ามแม่น้ำไป พวกเขาต้องลุกขึ้นมาช่วยพวกเรา
- คงไม่ พวกเขาไม่เคยช่วยเราอยู่แล้ว - ให้ตายเถอะ พวกเรา...
เพราะพวกเราอยู่เพื่อทำงานที่พวกเขาไม่ทำ
ตอนนี้พวกเขาแค่นั่งดูอยู่เฉย ๆ
ขณะที่เราอดอยากหรือฆ่าตัวตาย เพราะมันเกิดขึ้นแน่
ฉันรู้ดี ฮาร์ฟ แต่ตอนนี้เราต้องบอกอะไรบางอย่างกับพวกเขา
บอกพวกเขาว่าความช่วยเหลือกำลังมา
ผมจะให้เขาบินเอาอาหารมา
เราลองแล้ว เราไม่ได้รับอนุญาตให้เอาเครื่องขึ้น
ไม่ยอมประนีประนอม ห้ามไม่ให้อะไรเข้าหรือออก
ผมไม่ได้ขออนุญาต
มันพร้อมแล้ว
อัลเฟรดวิทยุให้นำมาส่ง จากโรงเก็บเครื่องบินตะวันออก
อาหารจะมาถึงที่นี่ในไม่กี่ชั่วโมง
เยี่ยมจริง ๆ ที่มีลูกเศรษฐีอยู่ด้วย
ถ้าสำเร็จ ทางการจะต้องรู้เรื่องแน่
มันช่วยได้แค่ครั้งเดียว
คนของสแกร์โครว์ไม่ได้เอาแค่อาหารไป
พวกมันขโมยยาจากคลินิก
มีผู้คนกำลังเจ็บปวด
ฮาร์วีย์ บอกทุกคนว่าความช่วยเหลือกำลังมา
ได้
เซลีน่าเป็นยังไงบ้าง
เธอเข้มแข็ง
เธอจะผ่านมันได้
หมอบอกว่าการผ่าตัดสำเร็จด้วยดี
กระดูกสันหลังของฉันจะไม่ยุบตัว
แต่ฉันยังเดินไม่ได้เหมือนเดิม แย่ชะมัด
ที่นี่มีทรัพยากรจำกัด
แต่ยังมีความหวัง ถ้าเราไปแผ่นดินใหญ่ได้
ให้ตายสิ
ฉันรู้สึกกังวลอยู่เหมือนกัน
เซลีน่า ฉันรู้ว่าเธอเจ็บปวด
แต่ยากำลังมาแล้ว
มันแปลกตรงไหนรู้มั้ย
เจเรมายห์ยิงฉันเพื่อจัดการนาย
ทุกอย่างที่ฉันทำลงไป
สิ่งที่ทำให้ฉันเกี่ยวข้องด้วยคือการเป็นเพื่อนนาย
ฉันอยากให้เจเรมายห์ฆ่าฉันให้ตายไปซะ
หมอช่วยเธอไม่ได้
เธอต้องการแม่มด
ขอบคุณ
- สถานการณ์เป็นยังไง - พวกเขาอดทน
พวกเขารักจิม กอร์ดอน
แต่ถ้าเฮลิคอปเตอร์ไม่มาต้องแย่แน่
มันมาแน่
รู้สึกดีจัง
รู้สึกเหมือนขาดอะไรไปอย่าง
เอามีดมาใส่ซิ
โรงงานต้องปิดอีกแล้วครับ
คนงานตกลงไปในเครื่องเพรสไฮดรอลิก
สาเหตุมาจากเขาหมดสติเพราะความหิว
ท่านครับ ผมกังวลว่า ถ้าเราไม่เพิ่มส่วนแบ่งอาหาร
คุณเพนน์ ผมเข้าใจความรู้สึกคนงานของเราดี
แต่เมื่อไม่มี ผมจะให้ยังไงล่ะ
สุกเกินไป
เอ็ดเวิร์ด
เป็นเด็กดีจริง ๆ
คุณภาพของที่โรงงานก็กำลังย่ำแย่
- มีกระสุนด้าน... - ไร้สาระ
กระสุนของเราใช้ได้ดี
ตอนนี้คุณทำให้เอ็ดเวิร์ดโกรธ
อย่างที่เห็น กระสุนด้าน
ถ้าเราทำคุณภาพออกมาไม่ดี...
- หยุด - ท่านครับ
- หุบปาก ๆ
ได้ยินมั้ย
เธอบอกเองว่า เพนกวินเอาแต่อยู่ในศาลาว่าการเมือง
- กับกองกำลังอีกนิดหน่อย - ฉันรู้น่า
และฉันรู้ว่าเธอคิดถึงบุตช์
จริงเหรอ เพราะเขาทำไปเพื่อให้ฉันเจ็บปวด
ฉันถึงต้องแก้ไขมันซะ
แล้วเธอจะทำได้ยังไงโดยไม่ถูกฆ่า
ฉันอยากให้เป็นแบบนั้น
แท็บบี้ ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย
นั่นเฮลิคอปเตอร์ใช่มั้ย
มาแล้ว
นี่บรูซ เวย์นพูด ผมอยู่ที่จีซีพีดี เราเห็นคุณแล้ว
รับทราบครับ คุณเวย์น
พบกันที่จุดนัดพบ
เมย์เดย์ ๆ เราถูกยิง เครื่องกำลังตก
ฮาร์วีย์ เฮลิคอปเตอร์ถูกยิง เรียกทีมมารวมกันเดี๋ยวนี้
เปลี่ยนเส้นทาง
- เรากำลังตก - พระเจ้า
เฮลิคอปเตอร์ตกในเขตพื้นที่ของโลว์บอยซ์
หวังว่าเราจะหาทางเข้าไปและออกมาได้ ผมรู้ว่านี่เป็นการขอมากเกินไป
แต่ถ้าไม่ได้อาหารนั่น เราจบเห่แน่
ขอกระสุนเพิ่มอีกได้มั้ยคะ ตอนนี้เราแทบไม่เหลือแล้ว
แค่นั้นก็บุญแล้ว ขึ้นรถซะ
อัลเฟรด ผมนึกว่าบรูซจะอยากตามไปด้วยซะอีก
คิดอย่างนั้นใช่มั้ยล่ะ เฮลิคอปเตอร์ของเขา นักบินของเขา
เขาอาจคิดว่าคุณคงไม่อนุญาต
ตอนผมไม่อยู่ ฝากดูด้วยแล้วกัน
"เวย์น เอ็นเตอร์ไพรส์"
สวัสดี
เดอะโลว์บอยซ์
ใช่มั้ย
คงรู้นะว่าฉันเป็นใคร
นี่ไม่ใช่พื้นที่ของแก เจ้าเพนกวิน
แต่อาจเป็นก็ได้ ฉันมาก็เพื่อสิ่งนั้นแหละ
ฝันไปเถอะ
ขนไปใส่รถ
ออสวัลด์
จิม
คิดแล้วว่าต้องโผล่มา
ดีใจที่ได้เจอกันอีกนะ เพื่อนเก่า
ช่วงเวลาลำบากแบบนี้เป็นยังไงบ้างล่ะ
ให้คนของนายถอยมาจากเฮลิคอปเตอร์ซะ
เสียใจด้วย
มีคนต้องกินต้องใช้
นายก็รู้เรื่องนั้นดีไม่ใช่เหรอ
ได้ยินว่านายดูแลพวกผู้อพยพอยู่เพียบเลยนี่
เรากำลังปกป้องพวกเด็ก ๆ
ครอบครัว เราต้องการอาหารพวกนั้น
นายไม่ควรยิงมันตก ออสวัลด์
นายคิดว่าฉันทำเหรอ
ไม่ ๆ
นั่นแปลว่าฉันรู้ว่าเฮลิคอปเตอร์จะมา
ซึ่งฉันไม่ได้รู้ซะหน่อย อย่าเข้าใจฉันผิดสิ
เราจะเอาทุกอย่างไป แต่ฉันไม่ได้ยิงมันตก
มันเป็นปืนอาร์พีจี ใครจะมีอาวุธแบบนั้นอีก
ก็จริงนะ
แต่ถ้าเป็นฝีมือฉัน ทำไมฉันจะไม่รับ
ใช่ว่าฉันจะโดนจับซะหน่อย
- งั้นใครทำ - ไม่รู้
ดีแล้วที่นายเข้าใจซะที
ยังหนีได้ก็หนีไปซะ
เรามีคนมากกว่าแก
ฟังนะ ฮาร์วีย์ หลังจากสิ่งที่พวกเราต้องเจอมา
อย่าทำให้ฉันต้องฆ่านาย
ไม่ใช่แบบนี้
นายควรอยู่บ้านนะ
ฟังฉันนะ
ฉันรู้ว่าเธอโกรธเรื่องอะไร แต่...
เขาคิดว่านายเป็นเพื่อน
- ฉันเคยเป็นเพื่อนเขา - คนโกหก
เธอเอามีดแทงหลังแม่ฉัน
เขาต้องตายก็เพราะเธอนั่นแหละ
คิดว่าฉันรอให้นายมาที่นี่ แล้วจะปล่อยให้หลุดมือไปง่าย ๆ เหรอ
จิม นายจะปล่อยให้แม่นี่ฆ่าฉัน อย่างเลือดเย็นงั้นเหรอ
จิม ฟังนะ ไม่ได้มีแต่นายที่ช่วยก็อทแธม จากสถานการณ์เลวร้าย
ฉันก็ด้วย ฉันทำให้ที่นี่มีเสถียรภาพ
ฉันอาจเหนี่ยวไก
แต่เธอเป็นฆ่าบุตช์
หุบปากแล้วไปตายซะ
ตอนนี้ถ้านั่นเป็นหนึ่งในกระสุนของฉัน
ฉันต้องไปคุยกับหัวหน้าคนงาน เป็นการส่วนตัวหน่อยแล้ว
รับไม่ได้
ฝากสวัสดีบุตช์ด้วย
ไม่นะ
บาร์บาร่า อย่านะ
- กระสุนหมด - เหมือนกัน
จิม ตรงนั้นเงียบจังเลยนะ
เอาไงต่อดี
ผมรู้ ผมไม่ควรอยู่ที่นี่
แต่ฟังนะ เพนกวินมีรถบรรทุกจอดอยู่
ผมเอานี่มาแถมยังมีอีกเพียบ
น่ารักมากเลย เจ้าหนู
ขอบอกไว้ก่อนว่าฉันไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้เลย
ไอ้สารเลว
- ฉันจะควักหัวใจแก - หุบปาก
พูดจาแบบนี้แหละที่จะทำให้ฉันยิงเธอ
เห็นแก่ที่เคยรวมหัวจมท้ายกันมา ฉันจะให้โอกาสเธอ
เราลืม ๆ มันไปได้มั้ย
เรื่องของทาบิธา บุตช์อะไรเนี่ย
ฉันจะเอาเครื่องในของแกไปให้หนูกิน
ไอ้จมูกโต
ไม่ได้สินะ
มีแผนอะไร หัวหน้า
คุ้มกันฉัน
ออสวัลด์
ฉันอยากทำข้อตกลงกับนาย
ข้อตกลงเหรอ จิม
เราแบ่งของในเฮลิคอปเตอร์กันคนละครึ่ง
และนายปล่อยบาร์บาร่าไป
ไม่
มันไม่ควรรอดออกไปจากที่นี่
ฉันมีข้อตกลงให้นาย จิม
เธอตาย ฉันได้ทุกอย่างไป
นายกลับบ้านไปสำนึกถึงความกรุณาปราณีของฉัน
ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าทางการรู้ว่า นายฆ่าตำรวจคนเดียวที่เหลืออยู่ในก็อทแธม
จิม เท่าที่รู้ นายไม่มีอะไรจะมาเสนอฉัน
และนายไม่มีกระสุนแล้ว
ตอนนี้มีแล้วไง
ที่จริง ฉันไม่คิดจะตกลงแต่แรกแล้ว ฉันต้องการอาหารทั้งหมด
มาขนของไป
มาแล้ว ทุกคน ระวังด้วย
ว่าไง เรามาแล้ว
คิดว่าเพนกวินจะรอดมั้ย
พวกนี้มันตายยาก อย่างน้อยเขาคงหายหน้าไปสักพัก
นายฆ่ามันได้เลย นายควรยิงมันซะ
ใช่ ยิงโดยไม่แจ้งก่อน
เป็นเมื่อสามเดือนก่อน ทำแบบนี้ฉันคงตกงาน
สามเดือนก่อน เราไม่ได้สู้เพื่อความอยู่รอดนี่นา
นายคิดว่าฉันไม่คิดเหรอ
ฉันรู้ว่าเรากำลังสู้กับอะไร ฮาร์วีย์
- ไม่มีใครมาช่วย - ทำไมนายไม่ช่วยเราบ้างล่ะ
ยิงไอ้ฆาตกรเลว ๆ นี่ทิ้งไปซะ
อยากได้กฎสำหรับเกมนี้เหรอ ฉันจะบอกให้ ง่าย ๆ เลยนะ
นายชนะไม่ก็ตาย ครั้งหน้ายิงให้ตายซะ
- คุณไม่เป็นไรนะ - ใช่ แต่พวกเรารอดมาได้
- นั่นก็พอแล้ว มีอะไรเหรอ - เพิ่งเอาตัวทาบิธาไปส่งที่คลินิก
- ผมต้องไปดูเซลีน่าหน่อย - ได้สิ ฉันจะให้คนไปส่ง นี่
- บอกด้วยนะว่าเธอเป็นยังไงบ้าง - โอเค
บรูซ...
ครั้งหน้าถ้านายอยากช่วย แค่ขอมา
นายเป็นคนของเราแล้ว
"กรมตำรวจก็อทแธม สตรีทเดมอนส์ โลว์บอยซ์"
ผู้กองกอร์ดอน
สวัสดีค่ะ
ผู้กองกอร์ดอน รับสายด้วย
ผู้กองกอร์ดอน ได้ยินชัดเจนรึเปล่าคะ
สวัสดีค่ะ รับสายด้วย
เจมส์ กอร์ดอนครับ ผมกำลังพูดอยู่กับใคร
มิตรค่ะ เราอยากให้รู้ว่า อีกฝั่งนึงของแม่น้ำเป็นพันธมิตรกับคุณ
- เราจะหาทางช่วยเหลือคุณ - แล้วคุณเป็นใคร
"ขำ ๆ"
ไปให้พ้น
เอาจริงเหรอเนี่ย
ถังขยะ
ให้ตายสิ
นายทำอะไรกับฉัน
แสดงตัวออกมา
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
ฉันสัญญา...
ถ้ามันเป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันทำ
ฉันจะฆ่ามัน
ขาฉัน พวกมันยิงขาฉัน
- เพิ่งหายแท้ ๆ - คุณค็อบเบิลพอท ถ้าคุณไม่อยู่นิ่ง ๆ
กระจายข่าวออกไป คนที่ฆ่าจิม กอร์ดอนได้ ฉันจะให้กระสุนปืน 100,000 นัด
ฉันอยากได้หัวมัน
ไม่
- ไม่ - เซลีน่า
- ช่วยหน่อย - ปล่อยนะ
ปล่อย
ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะ... ฉันไม่...
ให้ฉันทำตามนั้นไม่ได้หรือไง
ให้เธอทำอะไร เกิดอะไรขึ้น
เธอพยายามฆ่าตัวตาย
ผมจะไปหาอะไรมามัดเธอ กันไว้ตอนที่เธอตื่น
บอกแล้ว คุณอยากรักษาเธอ คุณต้องไปหาแม่มด
แล้วผมจะไปหาแม่มดคนนี้ได้ที่ไหน
- ขอบคุณมากค่ะ - ไม่เป็นไรครับ
- ขอบคุณมากครับ - นักบุญจิมแห่งก็อทแธม
นี่ ผู้อพยพใหม่ทุกคนที่เข้ามา ฉันอยากให้ถามพวกเขา
ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับเจเรมายห์ เวลาสกา
ฉันไม่ได้ยินชื่อหมอนี่มาสามเดือนแล้ว ทำไมถึงมาพูดถึงอีก
ลางสังหรณ์
แทนที่จะมีอาหารพอสำหรับหนึ่งสัปดาห์ เรามีพอถึงหกสัปดาห์
- นั่นไม่มากเลย - ใช่ แต่ก็ดีกว่าที่เคยเป็น
- อย่าสิ้นหวัง - ผู้กองกอร์ดอน
ผู้กองกอร์ดอน
มีอะไร
ผมปฏิบัติหน้าที่อยู่ที่ด่านตรงถนนธอมสัน
เขาโผล่เข้ามา บอกว่าอยากเจอคุณ
เกิดอะไรขึ้น เจ้าหนู มาจากไหน
เลยสถานีรถไฟไป
มันอยู่อีกด้านหนึ่งของเมือง เด็กคนนี้ถ่อมาไกลมาก
พี่ชายกับพี่สาวของผม...
- พวกเขาฆ่าเรา - ใครเหรอ
คุณต้องช่วยเรา
พาเขาไปที่คลินิก
พวกคุณถามว่าทำไมพวกเราถึงยังอยู่ที่นี่ ทั้งที่ทางการไม่ช่วยเหลืออะไรเลย
คำตอบง่าย ๆ
เราต้องมอบความหวังให้ผู้คนเหล่านี้
ความหวังที่ว่าเมื่อพวกเขาอยู่ในอันตราย จะมีใครสักคนมาช่วย
พวกเราจะไปช่วย
เตรียมตัวให้พร้อม